یابن الحسن… گذر ثانیه هاى نیامدنت، سخت است…
همچو عباس، حین خالى شدن مشک اش…
“اللهم عجل لولیک الفرج”

دفتر نوشته‌هایم را سفید می‌گذارم
مولا جان بی تو بودن که نوشتن ندارد
درد دارد …!‌

هر چه زمان می‌گذرد، مردم افسرده‌تر می‌شوند
این خاصیت دل بستن به زمانه است!
خوشا به حال آنکه به جای زمان، به «صاحب زمان» دل می‌بندد.

برای تعجیل در فرجش صلوات‌

ای درخشش هستی بتاب!‌
ای خورشید جان و جهان جلوه گر شو!‌
ای فروغ فضلیت بتاب!‌
ای یوسف جمال، رخ از مشتاقان دریغ مدار!

او خواهد آمد
و دل‌های به غبار نشسته‌ی ما را خواهد تکاند
او خواهد آمد
و ندای فریادرسی از مظلومان جهان را سر خواهد داد
او خواهد آمد
و به یادمان خواهد آورد عدالتی را که سهم گمشده‌ زمین است.

اما آقای ما، برای ظهورت
به روسیاهی‌مان نگاه نکن و به دستهایمان که خالی هستند
و به زبانمان نیز گوش مسپار که گناهکارتر از آن است که تو را با صداقت و اخلاص بخواند
قلب، آن اندک بندگان واقعی خداوند را ببین که هر روز تو را می‌خواند…